BN De Stem
Met wilde
dolfijnen zwemmen
Door
Florence Imandt
Donderdag 30 oktober 2003 - ROOSENDAAL - Ben je niet lekker of zo,
dat je in Rusland gaat wonen? Zulke reacties krijgen Robin en
Antonina Dolstra van de omgeving aan de vooravond van hun vertrek
naar Sevastopol op het schiereiland De Krim.
„Maar die mensen weten geeneens dat
De Krim bij de Oekraïne hoort en hartstikke Europees is en alles is
er te krijgen. Alleen zes keer zo goedkoop als hier“, zegt het
onlangs getrouwde echtpaar.
Bovendien is het klimaat in de Oekraïense provincie heerlijk mild,
subtropisch, zijn er ruige bergen, maar ook steppen en stranden.
Kortom, een ideaal vakantiegebied eigenlijk.
En dat is ook precies waarin de Dolstra’s zich gaan specialiseren
daar. Het organiseren van vakanties voor Nederlanders en Belgen.
Cultuurreizen, maar ook vakanties die ze specials noemen. Trips voor
groepen die iets specifieks willen: duikers bijvoorbeeld die gebruik
kunnen maken van de voorzieningen van de marinebasis van Sevastopol.
Maar ook mineraalzoekers, jagers of zelfs mensen die met dolfijnen
willen zwemmen, kunnen bij Robin (40) en Antonina (24) terecht.
Havenstad
Havenstad Sevastopol telt 400.000 inwoners en wordt de uitvalsbasis
van de Dolstra’s en hun reisorganisatie. En da’s niet toevallig,
want Antonina Dolstra (geboren Kramareva) komt daar vandaan. Ze
leerde er haar Nederlandse echtgenoot Robin kennen toen hij er vorig
jaar op vakantie was met een aantal collega’s uit de internationale
touringcarbranche waarin hij jarenlang heeft gewerkt.
„Ik vond hem eerst alleen maar gewoon leuk“, zegt ze in het Engels.
„We deden wat uitstapjes in Sevastopol, dat een oud centrum heeft,
en naar de Zwarte Zeekust, waar vroeger de buitenverblijven van de
Russische rijken waren. Later toen ik naar Nederland op vakantie
kwam, werd het serieus.“ Vooral Robin's ondernemingszin charmeerde
haar, terwijl Robin met name op het zorgzame en attente in de
Oekraïense viel.
Van beroep is Antonina operatieassistente, maar straks gaat ze
absoluut meewerken in hun nieuwe bedrijf. Lokale mensen namelijk
kunnen veel meer voor elkaar krijgen dan buitenlanders, is Robin's
ervaring.
Wachten
De ondernemende Roosendaler kan nauwelijks op het vertrek wachten.
Hij wil aan de slag. Brochure afmaken, excursies bedenken, checken
hoe lang ze duren, hoe lang een bus erover doet van Sevastopol, dat
aan de Zwarte Zee ligt naar de Oekraïense hoofdstad Kiev
bijvoorbeeld. Zodra de laatste verzekeringspapieren van de auto
binnen zijn, zijn ze foetsie. Met auto en caravan.
Om na vier dagen op de plaats van bestemming aan te komen, op zo’n
drieduizend kilometer van Roosendaal.
Avontuur
Robin heeft groot vertrouwen in het succes van zijn onderneming.
„Avontuur? Nee hoor. Ik ben gewend in het buitenland te wonen en
veel te reizen. Ik heb ook niet zo’n band met Nederland.“
Hij heeft wel een deadline voor de levensvatbaarheid van het project
gesteld: „Op 1 november 2004 moet ik mijn brood kunnen verdienen. En
mijn draai gevonden hebben... Ja, de taal spreken bijvoorbeeld.“
Verder dan dobredjin (goedendag) en pachemu (waarom) komt Robin op
dit moment nog niet. Antonina’s rol in Kozak Travel, zoals het
bedrijf gaat heten, zal dan ook belangrijk zijn, zeker in de
aanloopfase.
Verleden
De naam verwijst naar het turbulente verleden van De Krim. Er is
veel en hard gevochten om het subtropische schiereiland. De door
Stalin verbannen soldatenvolken Tataren en Kozakken, keren nu terug
en belanden veelal in de landbouw, legt Antonina uit. „Er wonen
eigenlijk heel weinig oorspronkelijke bewoners, misschien maar
twintig procent. Mijn moeder komt bijvoorbeeld uit Smolensk, mijn
vader uit Armenië.“
„Maar“, zo heeft de Oekraïense bemerkt, „Zoveel kleuren als in
Nederland zijn er bij ons niet hoor. Dat had ik nog nooit gezien.“
Vanaf 1 januari 2004 is er op
http://www.kozaktravel.com/
meer informatie te krijgen.
